《 NOTRE DAME'IN KAMBURU 》

 Romantik akımın öncüsü şair,yazar Victor Hugo'nun eseri Notre Dam'ın Kamburu, Notre Dame yapısının restore edilerek ziyarete açılmasına vesile olması amacıyla yazılmıştır. Nitekim yazar, başarılı olmuştur. Kitap vesilesiyle, Notre Dame restore edilerek ziyarete açılmıştır.

Bu kitapta romantizm, realizm akımının hâkim olduğunu görüyoruz. Eser ,kim olduğu bilinmeyen ama bir tarihçi olduğunu bildiğimiz,kurgu dışından birinin diliyle anlatılıyor. Kitabın ilk 200 sayfası tarih,coğrafya, mimari, özellikle gotik mimari konularının ders niteliğinde açıklamalarıyla ilerliyor. Mesela, matbaanın icat edilmesinin mimariyi bitirdiğinden bahsetmiş,çok ilgi çekici bir bölümdü benim açımdan.. Coğrafi tasvirler çok ayrıntılı,çok merak ederek okudum ama böyle kitaplarda hayalim, Notre Dame'ı gezerken anlatılması ve o zamanda okumak:). Ne kadar merakla okusam da havada kalıyor. Hayallere ekli zaten,nasip:) . Bunun dışında karakterlerin betimlemesini de bu paragraflara sığdırmış.

Kitabın baş karakteri Quasimodo, "çirkin" diye tabir edilen fiziki özelliklere sahip. İki gözünden,sağ gözü koca bir siğille kaplı,kamburu olan, çarpık bacaklı koca cüsseli diye tasvir ediliyor kitapta. Yaradılana, özellikle insana, yaratılıştan ötürü çirkin demek bence çirkinlik...Kitabı okurken bile rahatsız etti bu tabirin kullanılması.. Bu tabir,kitapta bu tür cahillerin cahilliğini ortaya koymak,onları eleştirmek amacıyla yazılmış,peki ya gerçek hayattakilere ne demeli? Yarına ne olacağımız belli değilken,fiziki özellikleri dolayısıyla çirkin demek cahillikten başka bir şey değil. Quasimodo ,maalesef böyle bir toplumda büyür. Aslında nazik ve kibar bir ruh, ancak şekil bozukluğu nedeniyle Paris halkı tarafından hor görülür. Asıl çirkinlik o cahil toplumun kalbinde aslında. Quasimodo da, insanların tiksinen bakışlarına maruz kalmamak için taş olmak istiyor:(.. Tutunamıyor insanlara..

Quasimodo bir zangoç,yani kilisede çan çalan. Baş karakterimiz kurguda sevgiyi temsil eden bir konumda. Fiziki özelliklerinin aksine, gerçek sevgiyi cesurca ortaya döken muhteşem bir kalbi temsil ediyor. Sevilmediğini bilse de seven,sevgisiyle sevdiğini hafifleten, sevgisinden vazgeçmeyen bir kalbi var. Esmeralda'ya âşık olana kadar,hor görülmesi sebebiyle öfkeli ve tepkili bir yapıya sahipken,kalbindeki gerçek sevginin bazı özellikleri ile bizlere güzel bir örnek oluyor Quasimodo.. 

Esmeralda,kurguda önemli karakterlerden biri. Güzelliği için âşık olunan ve sadece güzel olduğu için zarar gören o kadınlardan..Hayatında ailesinin olmaması, güzelliğinden dolayı tacize uğrama gibi bazı zorluklarla mücadele etse de,neşesini kaybetmeyen, iyiliği ve güzelliği temsil eden bir çingene kızı. Bilirsiniz kendi neşesini üretemeyen insanlar, başkasının neşesini tüketir. O cahil toplum ve kötü yönetim de,kurguda bunun çok iyi bir örneği olmuş. Aynı zamanda Esmeralda,psikolojide sevgi açlığını temsil eden bir konumda olarak,toksik de olsa,kötü insana tutunmayı devam eden bir konumu temsil eder, Phobeus'a âşık olarak. Sadece güzel olduğu için yaşadıklarını okumak yüreğimi daralttı.. Ya gerçek hayatta bunu yaşayanlar??

Bir diğer karakter Rahip Frollo,rahip olmasına rağmen,kendini ilim ve bilimde harikulade geliştirmiş olmasına rağmen,cuma suresi 5.ayette geçen "kitap yüklü merkepler" misali,bilginin faydasından mahrum bir zavallı, psikopat ve zalim. Karşımıza bir imtihan çıkana kadar genellikle iyiyizdir. Ama nefsimizle mücadele edeceğimiz bir imtihanda nefsin tarafını tuttuysak, maalesef zalimlik kaçınılmaz oluyor. Rahip Frollo'nun Esmeralda'ya aşkı tam olarak bunun örneği. Aslında Esmeralda'ya âşık olana kadar,ebeveynlerinin kaybından sonra kardeşini ve hem öksüz hem yetim Quasimodo'yu büyütmüş ama sonradan yaptığı yanlışlar tüm doğruları götürmüş bir zavallı. Frollo,hem Quasimodo'nun hem Esmeralda'nın hayatında asit etkisi yapmış,ömürlerini eritmiş bir esfeli safilin. Sevgi ve zarar nasıl aynı kefeye konulur aklım almıyor. En ufak zararın olduğu yerde sevgi kesinlikle yoktur. Bir lanetlinin aşkıyla seni seviyorum diyor ve gerçekten Esmeralda'nın hayatına lanet oluyor.

Phobeus, yakışıklı ve rütbeli bir subay. Günlük hayatta çok kızdığımız insanlar varya hani,sevgi sözcükleriyle karşısındaki insanın gerçek aşkını manipüle eden, aldatan ,tam olarak onları temsil ediyor. Esmeralda'nın ona karşı aşkına, sadece hedonist yani hazcı bir yönle yaklaşan fiziki güzel ama ruhu çirkin olanlardan. İçler dışa bir çevrilse,kimler çirkin o zaman görülecek de işte... Onun da zamanı gelecek..

Bir de filozof ve yazar Gringoire var önemli karakterlerden O dönemde ,yazarlara önem verilmediğinin temsili olmuş Gringoire. Genellikle iyi ama korkak, cesur olmayan bir kimlikle karşımıza çıkıyor. Aynı zamanda mimari ve estetikten de anlıyor. Ayrıca Gringoire ile "ölüm ve ahiret"inancına değinildiği yer harikaydı.

 " ΑΝΑΓΚΗ ☞⁠ ☞ Kader "

Bu kitap bu sözcük adına kaleme alındı..diye söylüyor önsözünde.. Notre Dame'ın Kamburu, iyinin kötüye karşı; sevginin ve kabullenmenin ,zalimliğe ve psikopatlığa karşı gücünü ,kader örgüsü içinde gösteren bir masaldır. Zıtlıkların mücadelesini anlatan bir başyapıt.Ve bu kader örgüsü içindeki karakterleri, adalet, güzellik ve din temalarının yanı sıra aşkın gücünü keşfetmek için kullanır yazar Victor Hugo.. Kitap 1800'lü yıllarda yazılır ama 16.yy Paris'ini anlatır. Dönem kitabı diyebiliriz kesinlikle. Bebek patiği metaforu,hermesçilik,olayların katedralde olması gibi değinilecek çok mesele var aslında. Çok derin, metaforlar ve alt metinlerin hayat dersi niteliğinde olduğu, Victor Hugo'nun ,bir çok konuyu sentezleyip bize çarpıcı şekilde sunduğu bir eser.

Betimlemeleri her yönden kullanan Victor Hugo,karakterlerin iç dünyasını da tüm çıplaklığıyla aktarmış. Bir psikopatın,manipilatörün,gerçek sevginin,iyinin güzelliğin ne olduğunu öğrenmek isteyenler okumalıdır. Kitap incelemesini,bence Quasimodo'nun sevgisini anlatan , Gülseren Budayıcıoğlu'nun şu cümleleriyle bitirmek isterim;

Sevgiyi teraziye koyamazsın,

onun bir ağrlığı yoktur.

O sadece hafifletir,

kendini onun yanında nasıl

hissettiğindir önemli olan..

Keyifli okumalar...