《 A Ş K H İ K Â Y E S İ 》

 İskender Pala bu eseri ile, tarih ikliminde tasavvufî aşkı anlatıyor. Bu kitap sadece kurgu değil, aşkın derinliğini gösteren bir serüvendir. Yazar bu kitapta, modern zamanda kullandığımız aşk kelimesinin __'gerçek'__ tanımını yapıyor okurlara.. Tarihin arka dekor olarak kullanıldığı bu serüvende, beşerî aşkın karakterlerin gönlünde adım adım nasıl tasavvufî aşka dönüştüğünü okuyoruz.. Sultan Ahmet Camii’nin yapım aşamaları ve o tarihî dekoru hissederken, aynı zamanda 4 aşığın "hakikî âşk" yolculuğuna şahit oluyoruz. Ama dikkatinizi çekmek isterim; bu bir yolculuk.. Bu yolun sonuna ulaşmak öyle kolay değil.. "Kimler oraya ulaştı?" sorusunun cevabını ise, okuyacak olanlara bırakıyorum ..

Kitapta, kurguya öncülük eden Kaknusia, Bahşı, İshak, Gunala isimli dört karakterimiz vardır. Yazar bu dört karakter üzerinden aşkın dört halini işliyor. Yazarın aşk dediği, modern zamanda bahsedildiği gibi hemen yanıp sönen köksüz bir duygu değil.. Aksine bu kitapta aşk; edeple kökleri sağlamlaşan, fedakarlıkla diriliğini koruyan, aşkın eyleme dökülmüş hâli.. Hem de her zerresiyle.. Günümüzde kullanılan ve yaşanılan bazı aşklarda, edep dışı istekler önden gidiyor. Ruhu tanıma ve anlama isteği olmadan, cismani duyguları hayvani duygulara indirgeyerek, adına aşk diyorlar.. Hâlbuki kitaptaki serüvende, cismani duygular edeple kökleşiyor, derinleşiyor ve terbiye oluyor. Aşk gönüllerinde öyle bir ateşe dönüşüyorki; çeyrek asır geçse bile, ve hatta ömürlerinin son anına kadar yüreklerinden sönmüyor.

Dersin hakkını verdiğimiz sürece aşk da bir ilimdir.. Her ilmin bir edebi vardır. Yunus Emre ne güzel söyler;

"Gezdim Halep ile Şam'ı, eyledim ilmi talep, meğer ilim bir hiç imiş illa edep illa edep." 

Bu bağlamda aşk; gönül haritasında sınır bilmenin en yüce ve zarif hâline dönüşüyor.

 Ben her zaman sevginin aşktan üstün olduğunu düşünürüm. İlahi aşk dışındaki aşklar, uzmanların bilimsel kanıtlarıyla da anlatıldığı gibi, geçici görme bozukluğudur. Aşk sevgiye dönüştüğünde sağlamlaşarak kökleşiyor. Ve iki cihan saadetine vesile oluyor. Ama kitapta öyle bir aşk anlatılıyor ki, bu aşk sevginin de üstüne çıkıyor. Sadakatin, güzel ahlâkın, hasretin, özlemin, heyecanın aşk hamurunda yıllarca yoğrulup pişmesi; aşkın 'gerçek ' halini gözler önüne seriyor. Yani buradaki aşk duygusunda, insan aşılıyor, Allah'a (cc) varılıyor ve o yol üzerinden bir aşk tanıtılıyor okurlara.. Kitabın sonu beni biraz şaşırtsa da, sonradan anladım ki her imtihan kazanılmıyor. Bazen insan kendi ömrünü çöpe dönüştürüyor. Buradaki dört karaktere de aynı nimet veriliyor, yolculuk aynı seyrediyor ama hepsi yolun sonuna gelemiyor. Aşkullah'a ulaşan mükafatını almış oluyor. 

Diğer bir konu olarak burada, aşkın mücadele hâline de şahit oluyoruz. Buradaki aşkta, kurgu karakteri sadece diğer rakipleriyle savaşmıyor; aynı zamanda nefsiyle de mücadele ediyor. Nefis; teslimiyeti,sabrı, fedakarlığı engellemek istese de; hakiki aşkı büyütenler bu nefis savaşını kazanıyor. Kitapta âşık, savaşını kalbinin derinliklerinde veriyor. Gönlünü sevgiliye layık bir saray yapmak için ,bencilliği ve kötü huyları söküp atıyor. Suskunlaşıyor.. Sevdiği dışında kimseye ümit vermiyor, doğru yoldan bir an ayrılmıyor. Heybesine attığı edep ve takva ile aşk yolculuğuna devam ediyor. Dolayısıyla âşık; terbiye, teslimiyet ve cesaretle kendi varlığını silerek, Allah'a cc ulaştığı bir kahramanlık destanı sergiliyor. 

Diğer yandan kitapta başka bir karakter ise, adına aşk dediği duygusu için, sevdiğinin hayatında zaman ve ömür hırsızlığı yapıyor. Nefsine ve şeytana uyarak, kalbinde bencilliği ve kötülüğü büyüttüğü için, bu hırsızlığı yapmaktan geri durmuyor. Her ne kadar bunun adına aşk dese de, saplantıdan başka bir hal olmayan bir durum, sevdiği kişinin hak ettiği mutluluğu yaşamasını engelliyor. Dolayısıyla yazar, aşkın dört halini, dört karakter üstünden anlatarak, aşkın katmanlarını gösteren bir portre çiziyor.

Velhasıl kelâm, aşk bu kitapta bir terbiye mektebine dönüşüyor. Âşık, öğrenci olduğu bu yolda nefis terbiyesi, sükûtu ve vefasıyla bu mektebi bitiriyor. Yazar, bu yolculuğun zor bir yolculuk olduğunu, itina ile kullandığı kelimelerle anlatıyor. Beşeri aşktan ilahi aşka doğru olan yolculuğun, karakterleri nasıl dönüştürdüğünü, olgunlaştırdığını okumak isterseniz sizler de bu kitaba şans verebilirsiniz..

Keyifli okumalar dilerim...