《 BİR ADAM YARATMAK 》

 Necip Fazıl Kısakürek’in 1937 yılında yazdığı "Bir Adam Yaratmak" isimli eseri, baş karakterimiz Hüsrev'in iç dünyasını yoğun psikolojik tahlillerle ele alan dramatik bir tiyatro eseridir. Kitap, piyes yazarlığı yapan Hüsrev'in "insan bir kader resmedebilir mi?" düşüncesi neticesinde bir piyes karakteri yazmasıyla başlar. Kitap da, ironik bir anlam ile adını buradan alır. Yazar; kaderin, iradenin, aklın denge hâlinde olmasının ve ruh sağlığının kıymeti gibi temaları işler.

Kitabın baş karakteri Hüsrev'in geçmişi, onu kaderi zorlama noktasına iter. Allah (c.c.)'ın yaratma sıfatına özenir ve kendince piyes yazma vesilesiyle bunu denemek ister. Bu trajik başkaldırıdan çıkamayan Hüsrev, kendi kurgusunda hapsolur. Hüsrev kibrin getirdiği hadsizlikle bir kader çizme çabasına girişse de, olayların kontrolden çıkması ve çaresiz kalışıyla öfkelenir. Örümcek ağına takılanın kurtulmaya çalıştıkça daha çok dolanması gibi, Hüsrev de bu örüntüden çıkamaz.Ancak acziyetini fark etmesi ve teslimiyet ile sıkıştığı mengeneyi fark eder. Kader inşa edeyim derken öyle bir boşluk oluşturur ki içinde, hesabı ödemeden tam olarak kurtulması da mümkün değildir. Yazar bu karakter üzerinden, insanın kader karşısındaki acziyetini muhteşem bir resimle ortaya koyar. Karakterin düşünsel ve psikolojik iç dünyası haricinde, yaşadığı olaylar ve çevresindekileri kader üzerinden kurgulayan yazar, insanın haddini gösteren etkileyici bir tiyatro eseri yazmıştır. Hayatta da öyle değil midir, ben yaptım deyip Rab olmaya soyunulan noktada, üretilen şey her neyse canavara dönüşüp sahibini yemiştir. Allah (c.c.) yaratır, insan ancak üretir. Onun bile sonuçlarını tam olarak kontrol edemez. 

Kitabın mesajlarından biri de ihanettir. İnsan hayatındaki imtihanların çetinliğiyle boğuşurken yanında güvenebileceği insanlar ister. İnsan sadece silahla vurarak ihanet etmez, yalanlarla da ihanet eder.Bukalemun karakterlerin gösterdiği davranışlar insan libasına uymadığı için beşer, hayvandan da aşağı mertebe olan esfel-i safiline düşer. İnsanın düştüğü yerden çıkar sağlamaya çalışanlar, dostluk postuna bürünmüş sansar özentileridir. Yaratılmışların en şereflisi olan insanın böyle bir yol seçmesi, seçim gücünü kötüye kullandığının ve zavallılığının göstergesidir. Yazar bu vesileyle, sahte dostlukların güneşli günlerde olduğunu, fırtına çıktığında bireyin hakikatle olan yalnızlığını anlatır. 

Velhasılkelam bu eser, insanın kader karşısında çaresizliğini, dost bilinenlerin ihanetini ve varoluşu, etkileyici ve güçlü psikolojik tahlillerle anlatır. İnsanın zihinsel çözülmesi ve acziyetini göstermesi açısından güzel mesajlar veriyor. Yazarın edebi dili okumaya lezzet katıyor. Bu kitap, verdiği mesajlarla ruhu beslerken, edebi diliyle dimağı çiçeklendiriyor. Buraya kadar anlattıklarım ilginizi çektiyse sizler de kitaba şans verebilirsiniz. 

Keyifli ve istifadeli okumalar diliyorum..