《 ELLERİMİZİN BÜYÜK BOŞLUĞU 》

 Bu kitap sadece bir şiir kitabı değil; Rabb'e niyaz ve O'na cc sığınmayı ifade eden bir dertleşmedir. O'nun cc kapısından başka kapı olmadığını anlayan insanoğlunun, acziyetiyle birlikte Hak kapısında duruşudur.

Samiha Ayverdi'nin söylediği gibi ;

Kâinatta senden başka hayat sahibi kimse yok...

 Öyle ya derdimizi anlatacağımız, pişmanlıklarımızı da alıp gidebileceğimiz en sağlam, en canlı kapı onun kapısı değil midir? 

"Arıyoruz ve yalnızız"

dizeleriyle başlayan kitap, farkındalığın getirdiği pişmanlıkla giriş yapıyor. Ayette geçen, dünya hayatının oyun ve oyalamasına dalmış insanın pişmanlıkları gizli satır aralarında.. 

" Bu dünya hayatı hakikatte sadece bir oyun ve eğlenceden ibarettir; âhiret yurduna gelince işte asıl hayat odur; keşke bunu bilselerdi! (Ankebut- 64) "

Bu ayetin anlamına bulaşan dizeler, dünya hayatının eğlencesine,aldatmasına kapılarak aradığı huzuru bulamayan insanoğlunun farkındalığını anlatıyor. Dünya hayatının oyunlarından bunalan insanın, Rahman olandan şefkat isteğiyle devam ediyor. İnananlar olarak biliyoruz ki Rahim Rabbim'izin şefkati, her şeyin karanlıkta olduğu bir ânda bizi aydınlatacak bir fener gibidir. Dizelerden yükselen ışıltı; iman ettiğimiz, bizi sarıp sarmalayacak ve önümüzü aydınlatacak O'nun cc şefkat ışığını simgeliyor. O'nun cc şefkati öyle bir şefkattir ki; yorgun ruhlarımıza dinlenme bahşeder, kırık gönüllerimizi onarır. İnsanın, dünya hayatında yaşadığı binbir çeşit imtihanlarla gönlü kırılsa da, bu kırıklığı tamir edecek sadece Kadir-i Mutlak vardır ve O'na inancı tamdır.

Bir sızı kalmış içimizde başka bir şey yok 

Bu sızıdan yol bulup kapına dayanmışız

dizeleri, mühürlenmiş kalplerden olmamanın verdiği şükre kapı aralıyor. İnsanız düşeriz şaşarız ama,- kalp mühürlenmediyse - yine O'nun cc kapısına varırız. Ama mühürlenen kalplerin böyle bir sızısı bile kalmadığına vurgu yapıyor. 

" Allah Teâlâ onların kalplerini ve kulaklarını mühürlemiştir, onların gözleri üzerinde de bir perde vardır. Onlar için büyük bir azap da vardır...(Bakara-7) "

   Sorumuz ve cevabımız sen değil misin? 

                                        Kime gidelim?

cümleleriyle O'ndan başka tutunacak dalımız olmadığını haykırıyor. Bu haykırış çılgıncasına bir haykırış değil,sessizliğin içinde bir çığlık gibi, acziyetle haykırmayı ifade ediyor. Çarpıcı cümlelerini ümit duygusuyla süslüyor. Cümlelerin sadeliğine rağmen dokunaklı olması, insanın ruhuna etki ediyor. Satırların nasihatten ziyade, dostane bir üslûba sahip olması, kitabın ruhuna samimi bir hava katıyor. 

Dizelere aynı zamanda, havf ve reca duyguları eşlik ediyor. Havf ve reca birbirini tamamlayan iki yapboz parçası gibidir. H a v f, saygıyı, sevgiyi ve edebi içeren, acziyetin bilincinde olan insanoğluna ait korku duygusudur. Bu korku kör bir duygudan ziyade, ince bir köprüde ilerleyen insanoğlunun o titremesini andırır. Düşmemek için dikkatle ilerlemeye benzer. R e c a ise, Rabbin vaadine olan sonsuz güven ve ümit duygusudur. O'nun bağışlayıcılığına dair sonsuz itimattır. Havf ve reca ,sırat-ı müstakîm yolunda yürümeyi dengeleyen ,birbirinin tamamlayıcısı iki duygudur. 

Kitabın ismine gelecek olursak, yazar kitabın isminde basit, anlamlı ve etkili bir metafor kullanıyor. Ellerimizin Büyük Boşluğu; hayat hengâmesinde koştururken, ruhun ihtiyacı olan manevi besinini eksik eden insanoğlunu anlatıyor. İnsanların bu boşluğu dünyevi hırslarla doldurmaya çalışması ve neticede ruhun boşluğunun artmasını ifade ediyor. 

İnsana; Allah cc karşısında acziyetini ifade ettiği, içindeki havf ve recayı dengeleyip onları yeşertebileceği cümleler lazım.. Sırat-ı müstakîm yolunda daim olmayı dileyenler olarak bu cümleleri heybemizde biriktirmek,Rabbim'izin huzuruna bunlarla çıkmak iman ışığımızın aydınlığına pırıltılar katacaktır diye düşünüyorum. Hayatımızdaki sevdiğimiz insanlara giderken hediye götürmeye gayret gösteririz. Bizi yaratan ve güzelliklerle donatan Rabbim'ize karşı da mümkün olduğunca,en güzel kelimelerle ve cümlelerle gitmek, özenle huzura çıkmak en çok rıza-yı ilahiye yakışacaktır diye düşünüyorum. Bu bağlamda, Alper Gencer'den sonra okumuş olduğum Mevlana İdris'in bu kitabını beğendim. Bu anlattıklarım kapsamında siz de beğendiyseniz şans verebilirsiniz..

Keyifli okumalar diliyorum..